Mijn compositie ‘Glasharfe’ gaat over snaren. Ik introduceer niet alleen de primaire akoestische kenmerken van de snaar, bijvoorbeeld boventoonreeksen, amplitudeverhoudingen, maar maak ook gebruik van verschillende speeltechnieken. Het gebruik van het instrumentarium in ‘Glasharfe’ presenteert drie culturele idiomen. De Tonleiter en Tölzer Gabel, gebouwd door de Duitse beeldend kunstenaar Thomas Rother, zijn natuurlijke instrumenten, gebouwd zonder mechanische materialen. Een terugkeer naar de natuurlijke toon, naar de oorsprong van de muziek ligt voor de hand. De harp, een rococo-instrument, belichaamt de wereld van het hof, de aristocratie. Dit instrument is gevestigd in het conventionele orkestapparaat.
De computer, de machine symboliseert ons huidige technische tijdperk, het tijdperk van automatische processen en logisch denken. In mijn compositie heb ik geprobeerd deze drie werelden te interpreteren, zowel qua notatie als qua inhoud. In ‘Glasharfe’ sluiten ze elkaar niet uit en bestrijden ze elkaar niet. Ze staan tegenover elkaar in het spanningsveld van het geluid.